Γιατί όπως είπε και ο Φίλιπ Πούλμαν τα παιδιά χρειάζονται την τέχνη – τις ιστορίες, τα ποιήματα και τη μουσική- τόσο όσο χρειάζονται αγάπη, φαγητό, φρέσκο αέρα και παιχνίδι.

Με αφορμή το ταξίδι στην Βαρκελώνη, θέλησα να κάνω μια προεργασία στη μικρή για το τι θα δούμε έτσι ώστε από τη μία να της κινήσω λίγο το ενδιαφέρον και να έχουμε λιγότερες γκρίνιες κατά την βολτα μας και από την άλλη για να αποκτήσει μια επαφή με τον πιο αντιπροσωπευτικό καλλιτέχνη-αρχιτέκτονα της Βαρκελώνης, τον Γκαουντί.

Βέβαια για να αποκτήσει “μία” επαφή η μικρή, συνεπάγεται ότι η μαμά πρέπει να αποκτήσει μια “μεγαλύτερη”.. επαφή, να διαβάσει, να ψάξει, να ξεδιαλύνει τι να δείξει και τι όχι. Εγώ τρέλη φαν του Γκαουντί δεν είμαι, (είναι πολύ.. πληθωρικός για την πιο… μίνιμαλ αισθητική μου αν μπορώ να το πω έτσι) αλλά όταν επισκέπτεσαι ένα μέρος σημασία έχει να το γνωρίσεις.. ακόμη και τα σημεία του που ίσως να μην σου κάνουν κλικ με την πρώτη ματιά.. οπότε μια ..έρευνα για τον Γκαουντί έγινε, μέρος της οποίας μπορείς να διαβάσεις παρακάτω για να πάρεις μια ιδέα – αν θες να μεταφέρεις τη γνώση και στα δικά σου βλαστάρια :)-

Ποιος ήταν ο Γκαουντί;

Ισπανός αρχιτέκτονας, γεννημένος στα μέσα του 18ου αιώνα. Πέθανε το 1926 στην Βαρκελώνη όταν τον χτύπησε ένα τραμ καθώς πήγαινε στη Σαγράδα Φαμίλια -στην οποία διέμενε τα τελευταία χρόνια για να μπορεί να παρακολουθεί την εξέλιξη της κατασκευής της άμεσα- !  (εξαιτίας της ατημέλητης εμφάνισης του, τον θεώρησαν ζητιάνο και δεν του προσέφεραν άμεσα ιατρική βοήθεια με αποτέλεσμα 3 μέρες μετά το ατύχημα να απεβιώσει!)

Όταν ο Γκαουντί πήρε μέρος στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού ο πάμπλουτος επιχειρηματίας Eusebi Güell είδε τα έργα του και ενθουσιασμένος ζήτησε να τον γνωρίσει. Η γνωριμία τους αποτέλεσε σταθμό στη ζωή του Γκαουντί. Ο Güell τού ανέθεσε να φτιάξει την οικία και ένα πάρκο, το Πάρκο Güell, που σήμερα είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα αξιοθέατα της πόλης και έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Του Γκαουντί δεν του άρεσε να κάνει προσχέδια των κτιρίων του αλλά προτιμούσε να φτιάχνει τρισδιάστατα μοντέλα έτσι ώστε να μπορεί να αποδώσει καλύτερα αυτό που είχε στο μυαλό του.

Δεν του άρεσαν οι ευθείες γραμμές και οι γωνίες αφού δεν υπάρχουν ούτε στη φύση αλλά προτιμούσε τις κυκλικές και τις καμπύλες. Δεν χρησιμοποιούσε τη φύση για να εμπνευστεί αλλά για να αναπτύξει αρχιτεκτονικές τεχνικές.
Το βασικό του έργο ήταν η Sagrada Familia, για την οποία αφιέρωσε περισσότερο από το 1/4 της ζωής του για να τη δημιουργία της και πάλι δεν κατάφερε να την ολοκληρώσει.

Βιβλία για τον Γκαουντί

Πάρα πολλά βιβλία για τον Γκαουντί δεν βρήκα (και ό,τι βρήκα ήταν στα αγγλικά εννοείται) και δεν ήθελα να δώσω και μια περιουσία πριν το ταξίδι. Άλλωστε το ίντερνετ ..βρίθει από πληροφορίες.. παρόλαυτα πήρα ένα, αφενός γιατί καλό το ίντερνετ αλλά ήθελα κάτι πιο.. συγκροτημένο για να μπορεί να ανατρέχει η μικρή όποτε θέλει χωρίς να πρέπει να είναι στον υπολογιστή και αφετέρου για να μην χάσω τόσο χρόνο στο ψάξιμο..

Το παρακάτω βιβλίο στη φωτογραφία είναι αυτό που πήρα τελικά, Antoni Gaudi- Create your own city, το οποίο όμως δεν… ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου 😉 είναι περισσότερο coloring book, με αρκετά αυτοκόλλητα για κατασκευές, και 2-3 φωτογραφίες με τα έργα του Γκαουντί.. οκ, pas mal ίσως για το κόστος του..

Το άλλο βιβλίο που πήρα μπορεί να μην ήταν μόνο για τον Γκαουντί, αλλά γενικά οδηγός για την Βαρκελώνη και ήταν εξαιρετικό! Barcelona City Trails – Εκδόσεις Lonely planet, εγγύηση, που τώρα έχουν βγάλει παιδική σειρά και νομίζω αυτή θα παίρνω για να διαβάζω πληροφορίες και εγώ 😉 .

Έχει ωραία σκίτσα, επιλεγμένες πληροφορίες που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη και μέγεθος όσο χρειάζεται 😉  – μη μου πείτε πως διαβάζετε ποτέ ολόκληρο τον οδηγό;; – αν εξακολουθείτε βέβαια να αγοράζετε στη μετά ίντερνετ εποχή.

Εγώ πάντως αυτό το βιβλίο είχα ως “επίσημο” οδηγό ταξιδιού 😉

Φτιάχνοντας ψηφιδωτά

Μία από τις δραστηριότητες που κάναμε με τη μικρή για.. βιωματική εκπαίδευση 😉 (!) ήταν να φτιάξουμε “ψηφιδωτά” όπως αυτά που είχε στο πάρκο Γκουέλ. Με αφορμή το βιβλίο Antoni Gaudi: Create your own City, κόλλησε πολύχρωμα χαρτάκια στον “φράχτη” του πάρκου.

και επειδή της άρεσε η διαδικασία, έφτιαξε και μια πεταλούδα σε ψηφιδωτό.

κατ’ αντιστοιχία της γνωστής σαύρας που υπάρχει στην είσοδο του πάρκου Γκουέλ.

Βέβαια αν είχα μελετήσει λίγο καλύτερα – και δεν βαριόμουν- θα έβλεπα ότι ο Γκαουντί δεν έκανε “ψηφιδωτό” με ορθογώνιες ψηφίδες αλλά με ακανόνιστα σχήματα.. αλλά ας όψεται που είχα ήδη κόψει τις λωρίδες όταν το πρόσεξα (που να μην είχα διαβάσει ότι δεν του άρεσαν οι ευθείες γραμμές!)

Το βιβλίο είχε και επιπλέον αυτοκόλλητα για να γίνει κατασκευή και κτιρίων όπως η Casa Batlo και η Casa Mila, αλλά ένα κουτί με σκεπή ήταν ό,τι μπορούσε να κάνει μόνη της και δεν ήθελα να παρέμβω για να μοιάζει παραπάνω.. αυτό και μόνο που το σκέφτηκε μόνη της την ενθουσίασε!

Αν έχετε χρόνο και όρεξη, μια ωραία κατασκευή είναι και η πρόσοψη της Casa Batlo. Τα μπαλκόνια της είναι σε σχήμα μάσκας, τις οποίες μπορείτε να σχεδιάσετε/ζωγραφίζετε/κόψετε ξεχωριστά και στη συνέχεια να τις κολλήσετε πάνω στο κτίριο.

Μετά από όλα αυτά, όταν τελικά φτάσαμε στον προορισμό της, την είδα πως έψαχνε με ενδιαφέρον να βρει ψηφιδωτά και τα ονόμαζε “Γκαουντί” 😉 – ακόμη και κάτι παγκάκια με ψηφίδες στο ΟΑΚΑ που είδαμε με την επιστροφή μας μέρες αργότερα 😉