Σε συνέχεια των άρθρων με τις Ελληνίδες μαμάδες του εξωτερικού, σειρά έχει η Σταματίνα, μια Ελληνίδα μαμά που βρέθηκε στη Γερμανία.

Είναι η 4η μαμά που είχα τη χαρά να μου δώσει πληροφορίες για τη ζωή της στο εξωτερικό. Ελπίζω να βοηθήσει άλλες μαμάδες που σκέφτονται να μετακομίσουν και θέλουν πληροφορίες.. εκ των έσω! 🙂 happy reading!

Σε ποια χώρα/πόλη μένεις, από ποια μέλη αποτελείται η οικογένεια σου, πότε και γιατί βρέθηκες στο εξωτερικό;

Από το 2007 που γνώρισα τον σύζυγό μου άρχισα τα πηγαινελα Γερμανία. Το 2012 ανέβηκα μόνιμα. Τον τελευταίο χρόνο μένουμε στο Freiburg.  Έχουμε μείνει στο Mannheim, παλιότερα στο Βερολίνο και στο Düsseldorf. Δηλαδή πήγα Γερμανία λόγω έρωτα. Έχουμε και ένα αγοράκι 5 χρονών.

Βόλτα δίπλα στα κανάλια της πόλης (Freiburg Bächle) – λένε πως αν σκοντάψεις σε αυτά θα παντρευτείς ντόπιο!

Σχετικά με την εκπαίδευση…

Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο στη ηλικία των 6 ετών. Ο δικός μου θα πάει του χρόνου. Οπότε προσωπική άποψη δεν έχω. Από παιδικούς σταθμούς είμαι αρκετά ευχαριστημενη. Έχουν ωραίες εγκαταστάσεις με μεγάλους εξωτερικούς χώρους με παιδική χαρά, άμμο, λουλούδια, δέντρα, ξύλινα τραπεζάκια και παγκάκια. Στον παιδικό τα βγάζουν έξω και τα πάνε βόλτες στο δάσος ανεξάρτητα από το καιρό.

Παιδική χαρά στο πάρκο Seepark

Στο γιατρό με τα παιδιά.. σύστημα υγείας και άλλα…

Ο παιδίατρος εδώ είναι μόνο για τις ώρες του ιατρείου. Δεν θα σου δώσει το κινητό του. Αν τον χρειαστείς σαββατοκύριακο για παράδειγμα, πηγαίνεις στο νοσοκομείο. Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα να έρθει στο σπίτι γιατρός αν κριθεί αναγκαίο. Επίσης έχουν ένα συγκεκριμένο αριθμό παιδιών που δέχονται, οπότε αν είσαι καινούριος στην περιοχή θα πρέπει να ψάξεις περισσότερο. Αν έχεις νεογέννητο σε δέχονται αμέσως. Πάνω στο βιβλιάριο του παιδιού είναι οι ημερομηνίες που πρέπει να γίνουν οι έλεγχοι. Στο Μάννχαιμ ήμουν αρκετά ευχαριστημενη με τον παιδιατρο. Άψογη συνεννόηση. Εδώ τώρα στο Freiburg από τους 3 γιατρούς που επικοινωνησαμε μόνο ένας είχε ελεύθερη θέση. Δεν έμεινα όμως ικανοποιημενη δυστυχώς.

Παιδιά και παιχνίδι:

Λοιπόν καθημερινές μετά το σταθμό θα πάμε παιδική χαρά, συνήθως θα είμαστε μόνοι μας. Ίσως επειδή είναι χωριό εδώ; Στο Μάννχαιμ πάντως ήταν γεμάτη η παιδική χαρά. Μέχρι τις 6 το απόγευμα. Άντε 6.30. Στο τσακιρ κέφι μέχρι τις 7. Μετά όλοι σπίτια τους. Ακόμα και το Σάββατο και την Κυριακή. Τρομερό; Αλλά οι παιδικές χαρές, τα πάρκα, οι λίμνες, τα ποτάμια, πισίνες, είναι όλα τέλεια για παιχνίδι. Χαίρομαι απίστευτα που το παιδί μου έχει αυτή τη δυνατότητα και το εκμεταλλευόμαστε κάθε μέρα.

Stadtgarten

Σχετικά με τη γέννηση ενός παιδιού:

Τον γιο μου τον γέννησα Γερμανία. Η παρακολούθηση της εγκυμοσύνης ήταν πάρα πολύ καλή. Λόγω διάφορων θεμάτων πήγαινα για υπέρηχο μια φορά το μήνα χωρίς έξτρα χρέωση αλλά υπό νορμάλ συνθήκες κάνεις 3 σε όλη την εγκυμοσύνη και αν θέλεις παραπάνω πληρώνεις. Γενικά πλήρωσα μόνο τη καμπύλη ζαχαρου γιατί αποφάσισα να μην κάνω την απλή και την β επιπέδου. Σύνολο 300 ευρώ. Όλα τα υπόλοιπα τα κάλυψε η ασφάλεια μου. Έκανα αρκετές εξετάσεις λόγω θρόμβωσης.

Γέννησα στο νοσοκομείο που επέλεξα, έχουν open days όπου τα επισκεπτεσαι πριν τη γέννα. Οι εγκαταστάσεις καλές αλλά γενικά είναι άβολα. Βαριά σιδερενια έπιπλα και χειροκίνητο κρεβάτι και εγώ λόγω καισαρικης χρειαζόμουν βοήθεια με το κρεβάτι. Οι νοσοκόμες με βοήθησαν πάρα πολύ, ειδικά με το θηλασμό. Δεν με ξεγεννησε η γιατρός μου αλλά ο γιατρός της βαρδιας. Δεν με ενόχλησε καθόλου. Πριν τη γέννα η ασφάλεια σου καλύπτει μαθήματα ανωδυνου τοκετού αλλά πρέπει να ξέρεις γερμανικα και μετά τον τοκετό ασκήσεις αποκαταστασης. Η γλώσσα με δυσκολεψε η αλήθεια είναι. Ο σύζυγος μου ήταν μέσα στην επέμβαση.

Παροχές για μαμάδες/ εργαζόμενες μαμάδες από το κράτος? (άδεια σε μπαμπά/μαμά, επιδόματα κλπ)

Ανάλογα με το εισόδημα της οικογένειας και ανάλογα το κρατίδιο υπάρχουν διάφορα επιδόματα. Δεν τα γνωρίζω με λεπτομέρειες. Στην δική μας περίπτωση, πήρα για 12 μήνες τα Elterngeld, 300 ευρώ το μήνα. Αυτά δίνονται όταν η γυναίκα δεν εργάζεται. Επίσης, κάθε μήνα μέχρι κάποια ηλικία του παιδιού, υπάρχουν τα Kindergeld περίπου 200 ευρώ. Αυτά τα δύο τα δικαιούνται όλοι ανεξαρτήτως εισοδήματος. Γονική άδεια μπορούν να πάρουν και οι δύο γονείς. Από το πανεπιστήμιο (είμαι φοιτήτρια και έπρεπε να πάρω άδεια για να δικαιολογήσω την καθυστέρηση) μου είπαν ότι ισχύει το ίδιο όπως αν εργαζόμουν, 3 χρόνια μέγιστο, αλλά δεν γνωρίζω για τις απολαβές που θα έπαιρνε μια εργαζόμενη. Ο σύζυγός μου πήρε 2 μήνες και υπήρχε ένα πλαφόν στο μισθό του.

Κοινωνική ζωή για γονείς υπάρχει;

Ό,τι κάνουμε το κάνουμε μαζί με το παιδί. Πρόσφατα μετακομίσαμε σε καινούργια πόλη οπότε η κοινωνική ζωή μας δεν είναι στα καλύτερα της. Οπότε πηγαίνουμε συνέχεια εκδρομές για να μάθουμε την περιοχή. Αλλά όλο και κάποιο μπάρμπεκιου θα γίνει από συναδέλφους. Αν έχεις και φίλους από διάφορες χώρες, τρως και παραδοσιακά φαγητά από όλο το κόσμο. Έχουμε συχνά επισκέψεις από Ελλάδα και Κολομβία και πηγαίνουμε και εμείς. Οπότε δεν μας λείπει η κοινωνική ζωή. Οι Γερμανοί είναι στρείδια αλλά αν “ανοιχτούν” γίνονται οι καλύτεροι φίλοι.

(αριστερά) καθεδρικός Freiburger Münster –
(δεξιά) Der Plastikmensh, του Thomas Rees, άγαλμα κατασκευασμένο από πλαστικά σκουπίδια.

Θέματα διατροφής…

Φαγητό μαγειρεύω ελληνικό αλλά τρώμε τα πάντα στο σπίτι και έξω. Σε μπαρμπεκιού βέβαια πρέπει να πάω με τζατζίκι (στανταρ) και μουσακά. Ελληνικά προιόντα δύσκολα βρίσκω γιατί δεν έχουμε ελληνικό σουπερμάρκετ κοντά. Ο μικρός μου με το φαγητό δεν έχει πρόβλημα, ειδικά τα λουκάνικα τα λατρεύει!

Γλώσσα? Μιλάνε αγγλικά; Είχατε θέμα με τη γλώσσα? Τα παιδιά;

Η γλώσσα. Ουφ και πάλι ουφ. Μιλάνε αγγλικά. Αλλά η ζωή είναι πιο εύκολη όταν γνωρίζεις γερμανικά, γιατί τα πάντα είναι μόνο γερμανικά. Λέω τα πάντα γιατί πχ ακόμα και οι επιγραφές σε αγάλματα είναι μόνο στα γερμανικά. Ο γιός μου μεγαλώνει τρίγλωσσος οπότε στηρίζομαι πάνω του για να μου μεταφράζει ό,τι δεν ξέρω. Γεννήθηκε Γερμανία και πριν πάει παιδικό σταθμό πηγαίναμε σε Krabbelgruppe (μαμάδες της γειτονιάς μαζευόμασταν σε χώρο του δήμου και έπαιζαν τα μωρά, λέγαμε τραγουδάκια, κουβεντιάζαμε πίναμε καφέ) και σε διάφορα άλλα baby massage, baby swimming οπότε την άκουγε τη γλώσσα και δεν είχε θέμα.

Παιδική χαρά στο Stadtgarten

Περί διαμονής…

Για να βρεις να νοικιάσεις δεν είναι ευκολο θέμα, ειδικά σε μεγάλες πόλεις. Περνάς από συνέντευξη. Συνήθως δεν έχουν ασανσέρ, δεν έχουν ντουλάπες, δεν έχουν ντουλάπια στην κουζίνα, καμιά φορά ούτε μπαλκόνι. Εμείς είμαστε τυχεροί και όλες τις φορές βρήκαμε σχετικά γρήγορα και ωραία διαμερίσματα, σε καλή τιμή. Το ένα ήταν σε διώροφο κτίριο με κήπο και μεγάλο μπαλκόνι (τι να το κάνεις με τέτοιο καιρό αλλά εμένα μου άρεσε πολύ). Το τωρινό σε τριώροφο μεγάλο, άνετο και ζεστό. Στο προηγούμενο δίναμε πολλά λεφτά το χρόνο σε θέρμανση. Οπότε ο μέσος ντόπιος ανάλογα με τη τσέπη του, πρέπει να αρχίσει να ψαχνει 6 μήνες σίγουρα νωρίτερα. Όσα διαμερίσματα είδαμε (αρκετά μέχρι να μας δεχτούν και να μην χρειάζεται να ανέβουμε 4 ορόφους με τα πόδια) ήταν ανακαινισμένα και σε καλή κατάσταση, οκ κάποια -λίγα- ήταν απλά τραγικά.

Καθημερινή ρουτίνα? Ποια είναι η καθημερινή σας ρουτίνα ;

Η καθημερινή ρουτίνα μας είναι να ξυπνησουμε το πρωί να πάμε στο παιδικό σταθμό, δουλειά, πανεπιστήμιο, διάβασμα. Το απόγευμα θα πάμε παιδική χαρά αν δεν βρέχει. Ή καθόμαστε σπίτι και κάνουμε κατασκευές, παίζουμε, μαγειρευουμε κτλ. Κοιμόμαστε νωρίς. Το Σάββατο πρωί θα πάμε στο ελληνικό σχολείο. Εγώ κάνω μαθήματα στη πρώτη τάξη. Ο μικρός πηγαίνει νηπιαγωγείο. Μετά θα πάμε βόλτα στη πόλη, ίσως παιδότοπο. Αν έχουμε χρόνο γιατί 6:30 κλείνουν σχεδόν όλα. Κυριακή θα πάμε εκδρομή ή βόλτα με ποδηλατα.

Παιδική χαρά στο Seepark

Περί της σχέσης των ξένων με τους ντόπιους:

Είναι αρκετά φιλικοί. Θα χαιρετήσουν στο δρόμο. Οκ πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Εμείς συμμετέχουμε σε ό,τι αφορά τόσο το ελληνικο σχολείο μας όσο και σε όλες τις εκδηλώσεις του γερμανικού παιδικού σταθμού, στις εκδηλώσεις της πόλης, στις παραδοσιακές παρελάσεις και γενικά προσπαθούμε να είμαστε παρόντες σε όλες τις διοργανώσεις.

Παρέλαση – Narrenzunft δηλαδή Το σινάφι (συντεχνία) των τρελών (ανόητων).
Τα κοστούμια σχετίζονται με ιστορικά γεγονότα ή θρύλους της περιοχής
Τα γλυκά που πετούσαν και μαζέψαμε στην παρέλαση!

Τι σου λείπει πιο πολύ από την Ελλάδα:

Πολλά πράγματα μου λείπουν από την Ελλάδα. Φυσικά η οικογένεια μου πρώτα πρώτα. Δεν μου αρέσει που είμαι μακριά. Τα υπόλοιπα τα καλυπτω επειδή έρχομαι Ελλάδα συχνά. Να με ρωτήσεις όταν ξεκινήσει το σχολείο και δεν θα μπορώ να ταξιδεύω τόσο συχνά. Σίγουρα οι τυρόπιτες. Για το καιρό δε το συζητώ.

Τι σου αρέσει εκεί που δεν το βρίσκεις στην Ελλάδα

Αυτό που μου άρεσει εδώ είναι η οργάνωση. Ξέρω ότι θα πάω να κάνω μια δουλειά πχ στην εφορία κτλ και θα τελειώσω στην επόμενη ώρα, χωρίς νεύρα, χωρίς να χρειάζεται ένα σωρό χαρτιά, χωρίς να μου ζητάνε συνέχεια καινούρια έγγραφα. Επίσης το σύστημα υγείας είναι αρκετά καλό.

Αν είσαι και συ μαμά που ζεις/έζησες στο εξωτερικό και θέλεις να μοιραστείς τις εμπειρίες σου μαζί μας μπορείς να μου στείλεις ένα μήνυμα. Πού ξέρεις, όλο και κάποια μπορεί να βρεθεί στη θέση σου και να της φανούν χρήσιμες οι πληροφορίες που θα δώσεις!

  • Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε όλες η Σταματίνα