Σε συνέχεια της σειράς Ελληνίδες μαμάδες στον κόσμο (!), σήμερα σειρά έχει μια μαμά που μένει στη Σουηδία.

Δεν είναι μια τυχαία μαμά αλλά μια μαμά βιβλιοσκώληξ γνωστή στο διαδίκτυο και ως νεράιδα των βιβλίων. 😉

Σε ποια χώρα/πόλη μένεις, από ποια μέλη αποτελείται η οικογένεια σου, πότε και γιατί βρέθηκες στο εξωτερικό;

Γεια σας και από μένα. Είμαι η Αθανασία aka the book fairy, είμαι μανούλα του Ευάγγελου και της Μαριλούς και σύζυγος του Στάθη. Ζούμε στην Σουηδία στο Γκέτεμποργκ εδώ και 6 χρόνια. Γιατί; Για ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένεια μας χωρίς άγχος.

Σχετικά με την εκπαίδευση…

Τα παιδιά πάνε στον κρατικό παιδικό σταθμό όταν είναι 1 έτους. Τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού έχουν οι γονείς γονική άδεια από το κράτος με πληρωμή.  Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι παιδοκεντρικό και γεμάτο με ενσυναισθηση. Τα παιδιά μου δεν έχουν γνωρίσει κανένα άλλο είδος εκπαίδευσης πέραν του σουηδικού και είμαστε πλήρως ικανοποιημένοι με αυτό.

Στο γιατρό με τα παιδιά.. σύστημα υγείας και άλλα…
Το σύνδρομο ζακέτα δε παίζει εδώ! Τα παιδιά χειμώνα καλοκαίρι είναι έξω στην φύση με τον κατάλληλο ρουχισμό. Τα παιδιά τα παρακολουθεί η νοσοκόμα μέχρι τον 6ο χρόνο της ζωής τους και έπειτα η σχολική νοσοκόμα που βρίσκεται στο σχολείο όσο το παιδί φοιτά. Εάν χρειαστεί το παιδί γιατρό κλείνεις ραντεβού. Η βασική νοοτροπία είναι Όχι στις άδικες αντιβιώσεις για μικρούς και μεγάλους. Σπάνια δίνουν αντιβίωση σε κάποιον και αν δώσουν θα πρέπει να αποδειχτεί με εξετάσεις ότι υπάρχει λόγος.

Παιδιά και παιχνίδι:

Τα καλοκαίρια είναι η χαρά του παιδιού. Ζέστη, ατελείωτη μέρα, άπειρα πάρκα και ατελείωτη φύση. Το χειμώνα προσαρμοζόμαστε με τον καιρό και ξεκινάμε τις δραστηριότητες πχ ποδόσφαιρο και χορό.

Σχετικά με τη γέννηση ενός παιδιού:

Τον Ευάγγελο τον γέννησα στην Ελλάδα. Την Μαριλού εδώ στην Σουηδία. Επισκέφτηκα την   μαία που με παρακολουθούσε σχεδόν στους 2,5 μήνες της εγκυμοσύνης. Επειδή θεωρούν μεγάλο το ποσοστό της φυσιολογικής αποβολής δεν μπαίνουν στην διαδικασία να σε δουν νωρίτερα. Στη συνέχεια, μία φορά τον μήνα με έβλεπε η μαία και ακούγαμε την καρδούλα της με ένα απλό /παλαιό μηχάνημα και όχι με υπέρηχο, καθώς θεωρούν ότι ο πολλαπλός υπέρηχος επηρεάζει το έμβρυο. Η μοναδική φορά που την «είδα» , ήταν στον μεγάλο υπέρηχο στους 4.5 μήνες. Δούλευα μέχρι την ημέρα που με έπιασαν οι πόνοι παρόλο που είχα θέματα με την εγκυμοσύνη. Εδώ ή εγκυμοσύνη δεν θεωρείται αρρώστια. Την Μαριλού την γέννησα με επείγουσα καισαρική στην 33 εβδομάδα. Η μικρή ήταν στην εντατική 3 μέρες και έπειτα είμασταν μαζί σε ένα δωμάτιο όπου και είχαμε η μια την άλλη. Η πολυπλοκότητα της κατάστασης δεν επέτρεπε άμεσο αποκλειστικό θηλασμό αλλά ήρθε στην πορεία. Τον πρώτο μήνα λόγω προωροτητας της μικρής, ερχόταν στο σπίτι μας η μαία να την παρακολουθεί. Γενικότερα μου ήταν δύσκολο να προσαρμοστώ σε αυτού του είδους την διαδικασία σε όλη την εγκυμοσύνη, αλλά αν με ρωτας τώρα που βγήκα από τον χορό, θεωρώ ότι είναι ο πιο υγιής τρόπος.

Παροχές για μαμάδες/ εργαζόμενες μαμάδες από το κράτος:

Υπάρχει το επίδομα παιδιού κάθε μήνα, περίπου 100 ευρώ για καθένα. Υπάρχει η άδεια γονέα που προανάφερα, και υπάρχει και η δυνατότητα να μείνεις σπίτι σου με το άρρωστο παιδί σου με επίδομα ασθενείας, ακόμα και αν είναι μια απλή ίωση.

Κοινωνική ζωή για γονείς υπάρχει:
Δυστυχώς δεν υπάρχει. Στην αρχή ζοριζόμασταν πολύ αλλά πλέον το έχουμε συνηθίσει. Ξεσπάνε τα καλοκαίρια στις διακοπές χαχαχαα

Θέματα διατροφής:
Μαγειρεύουμε ελληνικά κυρίως αλλά τρώμε στο σχολείο και εμείς και τα παιδιά . Οπότε μπορείς να πεις ότι τρώμε από όλα. Η Μαριλου στο σχολείο της τρώει βίγκαν φαγητό και ο Ευάγγελος κατά 75%. Ελληνικά προϊόντα βρίσκουμε αλλά παίρνουμε και μαζί μας στην επιστροφή.

Γλώσσα? Μιλάνε αγγλικά; Είχατε θέμα με τη γλώσσα? Τα παιδιά;
Σπίτι μιλάμε ελληνικά και στο σχολείο σουηδικά. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με την γλώσσα. Τα παιδιά μιλάνε και τα δυο.

Περί διαμονής…
Τα σπίτια είναι κρατικά και δεν υπάρχουν πολλά. Είναι απίστευτα δύσκολο να βρεις σπίτι στην Σουηδία.

Καθημερινή ρουτίνα? Ποια είναι η καθημερινή σας ρουτίνα ?
Δουλεια, σπίτι, γυμναστήριο, σπίτι δουλειά. Τα σκ από αυτά βγάζεις την δουλειά και βάζεις δραστηριότητες και ψώνια και οικιακές δουλειές.

Περί της σχέσης των ξένων με τους ντόπιους:
Δεν θα το έλεγα ότι είναι ανοιχτοί άνθρωποι. Δύσκολα ανοίγονται σε ξένους. Υπάρχει ελληνική κοινότητα Αλλά δυστυχώς δεν έχουν προσπαθήσει να μας ενσωματώσουν εμάς τους νέους μετανάστες στην ομάδα τους. Είναι μεγάλη απογοήτευση.

Τι σου λείπει πιο πολύ από την Ελλάδα:
Τα αγαπημένα μας πρόσωπα και η μικρές αποδράσεις από την καθημερινότητα. Πχ μια ταβερνούλα, ένα καφεδάκι με φίλους, μια εκδρομούλα.

Τι σου αρέσει εκεί που δεν το βρίσκεις στην Ελλάδα:
Οικογενειακή αρμονία, ηρεμία, επαγγελματική σιγουριά και περισσότερο ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά μου και κυρίως με τα παιδιά μου. Επίσης η δυνατότητα να τα φροντίζω και να τα προσέχω όταν είναι άρρωστα και με χρειάζονται, χωρίς να αγχώνομαι για την δουλεία μου με κάνει και έχω λιγότερο άγχος.

 

Ευχαριστούμε Αθανασία που μοιράστηκες όλα αυτά μαζί μας!

 

Αν είσαι και συ μαμά που ζεις/έζησες στο εξωτερικό και θέλεις να μοιραστείς τις εμπειρίες σου μαζί μας μπορείς να μου στείλεις ένα μήνυμα. Πού ξέρεις, όλο και κάποια μπορεί να βρεθεί στη θέση σου και να της φανούν χρήσιμες οι πληροφορίες που θα δώσεις!

 

* Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε όλες η Αθανασία

Related Post