Αφορμή για το συγκεκριμένο post είναι το blog cupofjo.com  που έχει μια κατηγορία άρθρων σχετικά με αμερικανίδες μαμάδες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε άλλες χώρες (πώς είναι εκεί η ανατροφή, η εκπαίδευση,η διασκέδαση, το φαγητό, οι συνήθειες κλπ κλπ)

Μερικά ενδεικτικά και ενδιαφέροντα θέματα που έχουν αναφέρει για το τι τους φάνηκε διαφορετικό στις χώρες που ζουν ανά τον κόσμο μπορείτε να βρείτε στα posts Περίεργα… facts για τη μητρότητα σε 10 χώρες του κόσμου και Περίεργα… facts για τη μητρότητα σε 10 χώρες του κόσμου (μέρος ΙΙ).

Ορμώμενη από αυτό, αποφάσισα και γω να προσεγγίσω μερικές Ελληνίδες που ζούν/εζησαν και αυτές στο εξωτερικό με τα παιδιά/οικογένεια τους με σκοπό να αναφέρουν πώς είναι η ζωή εκεί με τα μάτια της Ελληνίδας μάνας αυτή τη φορά.

Στο κάλεσμα αυτό η πρώτη που ανταποκρίθηκε και την ευχαριστώ είναι η Εύη, μια μαμά που έζησε αρκετά χρόνια με την οικογένεια της στο Βελιγράδι στη Σερβία. Η Εύη έχει το blog https://belgradeserbia.wordpress.com στο οποίο μπορείτε να διαβάσετε/μάθετε αρκετά πράγματα για τη ζωή εκεί.

Για να πάρουμε μια ιδέα λοιπόν από τη ζωή εκεί…

 Σε ποια χώρα/πόλη μένεις, από ποια μέλη αποτελείται η οικογένεια σου, πότε και γιατί βρέθηκες στο εξωτερικό; Αυτή τη στιγμή μένω Ελλάδα στην Ερέτρια Ευβοίας, δεν προέρχομαι από εδώ, είμαι από Αθηνά άλλα βρέθηκα λόγω εργασίας. Στο εξωτερικό έμενα στο Βελιγράδι της Σερβίας. Είμαστε τετραμελής οικογένεια (δυο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι) και ο άντρας μου που είναι Σέρβος. Είχε δώσει κάποια στιγμή κάτι εξετάσεις, -κάτι σαν το ΑΣΕΠ εδώ Ελλάδα- και έτσι όταν μας ήρθε ειδοποίηση πως τον προσλαμβάνουν εκεί στο δημόσιο, αποφασίσαμε να φύγουμε.

Σχετικά με την εκπαίδευση… Τα παιδιά πηγαίνουν στη ηλικία των 6 ετών στο νήπιο (υποχρεωτική εκπαίδευση) ενώ η πρώτη δημοτικού ξεκινά στα 7 χρόνια. Εάν οι γονείς δουλεύουν, υπάρχει, ας πούμε, ο παιδικός σταθμός που πληρώνεις μηνιαίως και σου κρατάνε εκεί το παιδί. Ισχύει φυσικά το ολοήμερο όταν το παιδί ξεκινήσει σχολείο, εφόσον οι γονείς δουλεύουν, όπου τρώνε και διαβάζουν ενώ μέσα στο σχολείο υπάρχουν εξωσχολικές δραστηριότητες και έτσι ταυτόχρονα μπορούν να πάνε είτε μπάσκετ είτε ρυθμική κλπ όσο είναι εκεί.. Φυσικά η πληρωμή είναι έξτρα όμως δεν αγχώνεσαι για το πώς θα πάει το παιδί σε κάποια δραστηριότητα. Το μεγάλο μου παιδί πήγε εκεί σχολείο, σε σέρβικο, έμαθε μέσα σε τρείς μήνες να μιλά, να γράφει και διαβάζει την γλώσσα. Γενικά τα παιδιά προσαρμόζονται εύκολα, εμείς οι γονείς είναι που θέλουμε τον χρόνο μας.

Στο γιατρό με τα παιδιά.. σύστημα υγείας και άλλα… Όταν βγάλεις βιβλιάριο ασθενείας – στην πραγματικότητα παίρνεις ένα μικρό που μοιάζει με δίπλωμα οδήγησης και έχει επάνω τον αριθμό σου (κάτι σαν ΑΜΚΑ)- πηγαίνεις με αυτό στο κοντινό αντίστοιχο ΙΚΑ και επιλέγεις τον παιδίατρο. Εμείς επιλέξαμε με βάση τι είχαν επιλέξει οι γείτονες μας. Τα εμβόλια εκεί είναι πολύ λιγότερα . Καμία σχέση με Ελλάδα. Στα γράφουν και τα αγοράζεις απο το κρατικό φαρμακείο για να μην τα πληρώσεις. Εάν τα πάρεις απο ιδιωτικό φαρμακείο, τότε τα πληρώνεις.

Aπό θεμα όμως υπερ προστασίας κατέχουμε την πρωτιά . Ένα παράδειγμα: Στις διακοπές των Χριστουγέννων, τα παιδιά πηγαίνουν εκδρομή στο βουνό για σκι, περίπου μια εβδομάδα, με τον δάσκαλο της τάξης. Eγώ ποτε δεν άφησα το παιδί μου να πάει, ενώ οι άλλες μαμάδες μου έλεγαν «σιγα, τι θα πάθει!»..  αναφέρομαι σε παιδί πχ. 6 ετών τότε, που αν δεν είχε ανοιχτό φως και εμάς να είμαστε δίπλα του για να κοιμηθεί, απλά δεν κοιμόταν. Οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να ήταν μόνο του σε δωμάτιο με άλλο παιδί!

Αλλά και στο θεμα «πάρε ζακέτα» είναι πιο χαλαροί. Δεδομένου ότι εκεί έχει κρύο και χιόνι συχνά, πηγαίνεις κανονικά στο σχολείο ή στην δουλειά σου ακόμα και με -20 βαθμούς. Υπάρχουν ειδικά ρούχα που φοράς και παπούτσια οπότε έτσι είναι ο τρόπος ζωης!

Παιδιά και παιχνίδι: Τα παιδιά εκεί, ναι μεν έχουν ταμπλετ κλπ, αλλά παίζουν στην είσοδο της πολυκατοικίας ή στο πάρκο της γειτονίας (κάθε τετράγωνο έχει δικό του πάρκο) Τους αρέσει πολύ να κάνουν ρόλερ και σε μια μεγάλη λίμνη εκει με τεράστιο πάρκο, υπάρχει ειδικός δρόμος αρκετών χιλιομέτρων ώστε να κάνεις άνετα ποδήλατο ή ρολερ. Ακόμα και αν δεν έχεις μπορείς να νοικιάσεις πολυ οικονομικά ενώ κάθε χειμώνα φτιάχνουν τεχνιτή παγοπίστα και δίνουν δωρεάν παγοπέδιλα για να κάνεις πατινάζ.

Σχετικά με τη γέννηση ενός παιδιού: Και τα δύο τα παιδιά τα γέννησα Ελλάδα , γνωρίζω όμως πως όσο είσαι έγκυος πηγαίνεις στον γιατρό που σου παρέχεται από την ασφάλεια (σαν του ΙΚΑ)  και όταν είναι η ώρα να γεννήσεις επιλέγεις το νοσοκομείο και τον γιατρό που θα έχεις για τον τοκετό. Φυσικά υπάρχουν ιδιώτες γιατροί και νοσοκομεία αλλά με τον εκεί βασικό μισθό κυρίως πάνε στην ασφάλεια που τους παρέχει το κράτος .

Ένα σχετικό έθιμο που μου έκανε εντύπωση (δείτε το αναλυτικά στο blog) είναι το εξής:

Μόλις γεννήσε η γυναίκα του κουμπάρου μας, μας κάλεσε να βγούμε το ίδιο βράδυ έξω να το γιορτάσουμε. Πριν να πάμε στην καφάνα (καφέ-μπιστρό) λοιπόν που μας είχε πει, πήγαμε να πάρουμε κάποιο δώρο… Τι να πάρουμε άραγε..κάτι για το μωρό λέω..μα αφού για αυτό πάμε!! Πήγαμε λοιπόν στο H&M εδώ στο εμπορικό και αγοράσαμε ένα ωραίο σετάκι. Το πήραμε λοιπόν, πήραμε και τα παιδιά μαζί και πήγαμε στην καφάνα. Μεζεδάκια, ζωντανή μουσική, συγγενείς και κοντινοί φίλοι μαζεμένοι. Σαν να πηγαίναμε σε βάπτιση ένα πράγμα! Και εκεί μαθαίνω το εξής.. για δώρο γέννησης πηγαίνεις ποτό! Ε, ομολογώ ότι ποτέ δεν θα σκεφτόμουνα ότι για δώρο του νεογέννητου θα πήγαιναμε ποτό..και όμως εκτός από έμας, όλοι αγόρασαν ποτό και έγινε ο χαμός των ποτών…σακούλες με ποτά και μόνο, όλων των ειδών..

Δεν καθήσαμε πολύ, μιας και με τα παιδιά και μέσα στην κάπνα κλπ δεν γινόταν, δεν ήταν εύκολο, το χιτ όμως της βραδιά ήταν η στιγμή που σκίζουν τα ρούχα του πατέρα!!! Ναιιι ..φοβερό?? Ο κόσμος σκίζει τα ρούχα του πατέρα για να τον συγχαρεί για το νεογέννητο μωρό!

Παροχές για μαμάδες/ εργαζόμενες μαμάδες από το κράτος: Ξέρω πως υπάρχουν παροχές αλλα επειδή εγώ δεν γέννησα εκεί δεν ξέρω τι ακριβώς. Πάντως μετά την γέννα κάθονται και αρκετό καιρό στο σπίτι με το παιδί.

Κοινωνική ζωή για γονείς υπάρχει: Εμείς εκεί έχουμε συγγενείς, τους γονείς του άντρα μου οπότε εάν θέλαμε να βγούμε χωρίς παιδιά τα είχαν οι παππούδες.

Θέματα διατροφής: Φαγητό! Μπορείς να πάς στο χασάπικο να βρεις το κρέας που θες και να στο ψήσουν. Κάτι που είναι ιδιαίτερα βολικό. Γενικά έχει πολύ ωραία φαγητά εκεί. Μαγείρευα και ελληνική κουζίνα αλλά ήταν δύσκολο να βρω όλα τα προϊόντα (πχ δεν υπάρχει μπεσαμέλ, έμαθα να φτιάχνω μόνη μου) Κάποια στιγμή άνοιξε ελληνικό σούπερ μάρκετ, ο Βερόπουλος, που όμως εκτός του ότι ήταν πιο ακριβός απ’ ότι στην Ελλάδα, τα προϊόντα ήταν δεύτερης ποιότητας.

Γλώσσα? Μιλάνε αγγλικά; Είχατε θέμα με τη γλώσσα? Τα παιδιά; Από γλώσσα μιλάνε τα Σερβικά. Μιλάνε και αγγλικά αλλά στην Σερβία δεν τα χρειάζεσαι γιατί μιλάνε σερβικά. Αν κάποιος πάει εκεί για να μείνει θα πρέπει να μιλά και τη γλώσσα.

Περί διαμονής… Εμείς στο Βελιγράδι μέναμε σε δικό μας διαμέρισμα. Οι ντόπιοι μένουν κυρίως σε διαμερίσματα καθώς το Βελιγράδι είναι γεμάτο πολυκατοικίες που ήταν «εργατικές». Φτιάχνουν βέβαια και καινούριες, όμως τα ενοίκια σε σχέση με το μισθό εκεί είναι ανεβασμένα και έτσι οι περισσότεροι μένουν στο διαμέρισμα με τους γονείς τους και το ανακαινίζουν.

Καθημερινή ρουτίνα? Ποια είναι η καθημερινή σας ρουτίνα ? Δουλειά και σπίτι, πραγματικά τίποτε άλλο. Περιμένεις μια Κυριακή να ξεκουραστείς και να πας μια βόλτα με τα παιδιά, ενώ περιμένεις πως και πως την καλοκαιρινή σου άδεια να πας διακοπές 10 μέρες.

Περί της σχέσης των ξένων με τους ντόπιους: Στη Σερβία αγαπάνε πολύ τους Έλληνες και δεν νιώθεις ποτέ ξένος. Νιώθεις πραγματικά πολύ όμορφα.

Τι σου λείπει πιο πολύ από την Ελλάδα: Από την Ελλάδα μου έλειπε το καλοκαίρι και κάποια πράγματα που δεν μπορούσα εκεί να βρω. Στην αρχή με ενοχλούσε μετά συνήθισα. Καθώς είναι άλλη χώρα δεν μπορείς να περιμένεις να έχεις όσα έχεις στην χώρα σου.

Τι σου αρέσει εκεί που δεν το βρίσκεις στην Ελλάδα: Προϊόντα που πλέον εκεί με βόλεψαν και στην Ελλάδα δεν υπάρχουν όπως καφές, βιταμίνες αλλά και ρούχα.

 

Ευχαριστούμε Εύη που μοιράστηκες όλα αυτά μαζί μας!

 

Αν είσαι και συ μαμά που ζεις/έζησες στο εξωτερικό και θέλεις να μοιραστείς τις εμπειρίες σου μαζί μας μπορείς να μου στείλεις ένα μήνυμα. Πού ξέρεις, όλο και κάποια μπορεί να βρεθεί στη θέση σου και να της φανούν χρήσιμες οι πληροφορίες που θα δώσεις!

 

* Όλες οι φωτογραφίες είναι από το blog https://belgradeserbia.wordpress.com (εκτός της 1ης που είναι από το site της AegeanAir)

Related Post