Η σκέψη να κάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό γύριζε πολύ συχνά στο μυαλό μου τελευταία αλλά έβρισκα όλο.. προσκόμματα!  (ή μπορεί και να τα δημιουργούσα 😉 )

Δεν ήθελα να αφήσουμε την μικρή από τη μία, φοβόμουν να την πάρω μαζί μας από την άλλη (τρομοκρατικές επιθέσεις, ασθένειες, χτυπήματα κλπ, όλα θα μας συνέβαιναν !). Τελικά το τολμήσαμε και μετά από ..ώριμη σκέψη (του στυλ, «έχει φθηνά εισιτήρια η Aegean για εξωτερικό, πάμε??”) αποφασίσαμε να φύγουμε με την 3.5 ετών ζουζούνα μας.

Το σκεπτικό ήταν να πάμε κάπου «κοντά” έτσι ώστε η πτήση να μην ξεπερνά τις 2 ώρες (πώς να απασχολήσεις ένα σχεδόν 4χρονο στο αεροπλάνο περισσότερο??) και καταλήξαμε στη… Μαδρίτη (που είναι σχεδόν 4 ώρες πτήση! 🙂 ) Όχι, δεν είχαμε πολύ… τρικυμία εν κρανίω, απλά ήταν φθηνότερα τα εισιτήρια (Ρώμη είχαμε πάει στο παρελθόν οπότε είχε αφαιρεθεί από τη λίστα προορισμών).

Day 1

Πού να ξέραμε ότι οι 4 ώρες θα γίνονταν 7! Πώς; λίγο πριν την απογείωση, ενώ είχαμε ταχτοποιηθεί και το αεροπλάνο είχε φτάσει στο διάδρομο απογείωσης, ο πιλότος μας ενημέρωσε πως έχει μια «ένδειξη” στο ταμπλό που σημαίνει πως πρέπει να πάμε πίσω για έλεγχο! Κατεβήκαμε λοιπόν, μείναμε πάλι κάποιο διάστημα στο χώρο αναμονής και επιστρέψαμε σε άλλο αεροπλάνο μετά από αρκετή ώρα. Και για να μην απογοητεύσουμε τον.. θείο Μέρφι, αφού μπήκαμε στο αεροπλάνο η πίσω σκάλα λέει είχε «κολλήσει” και έπρεπε να κατέβουν καμιά 40αριά άτομα από το πίσω μέρος του αεροσκάφους για να μπορέσει να ξεκολλήσει η σκάλα και να την αποσύρουν! Μ’ αυτά και μ’ αυτά αντί να απογειωθούμε στις 9 το πρωί, φύγαμε στις 12!

Σε όλο αυτό το διάστημα καταφέραμε τελικά να απασχολήσουμε/κρατήσουμε σχετικά ήρεμη τη μικρή χωρίς ιδιαίτερο κόπο (οκ, ο μπροστινός επιβάτης εκ Κίνας μπορεί να δυσανασχέτησε λίγο που του ανοιγόκλεινε το τραπεζάκι από πίσω του και μερικές φορές τον έσπρωχνε με τα πόδια αλλά δεν είπε τίποτα 😉 ) και χωρίς «ηλεκτρονική” βοήθεια (ναι, θαύμα, αλλά δεν είχα «κατεβάσει” τελικά βιντεάκια για να παρακολουθήσει). Η μικρή είχε ενθουσιαστεί με τις καραμέλες που μας πρόσφεραν, με το μπλοκ ζωγραφικής και τα χρώματα που μας έφεραν, με το φαγητό (απ’ το οποίο έφαγε μόνο το γιαούρτι αλλά.. της άρεσε η διαδικασία !) και η ώρα πέρασε!

Βέβαια η μίνι-ταλαιπωρία δεν τελείωσε, γιατί η μετάβαση μας από το αεροδρόμιο προς την πόλη διήρκησε από 20 λεπτά που ήταν το κανονικό, 1 ώρα(!) γιατί όπως μας είπε και ο ταξιτζής ήτανε «φρι-ντέι”! ψιλορώτησα «what is free?” αλλά μάλλον δεν με άκουσε.. μετά κατάλαβα ότι εννοούσε Friday (με το δικό του.. accent!)

Ταλαιπωρημένοι, εξαντλημένοι και με… λίγη γκρίνια φτάσαμε στο airbnb δωμάτιο μας και αφού αγόρασα μερικές προμήθειες από το κοντινό supermarket και μαγείρεψα τορτελίνια για τη μικρή που είχα φέρει από την Ελλάδα («αθάνατη Ελληνίδα μάνα”! – αυτά που κοροϊδεύεις τα λούζεσαι είπαμε ε??) βγήκαμε για αναζήτηση τροφής για τους μεγάλους ;). Η εν λόγω   αναζήτηση, το απόγευμα στις 7 στην κατάμεστη πλατεία Puerta de Sol με ψιλόβροχο, δεν κατέστη και πολύ επιτυχής. (αντ’ αυτού φύγαμε άρον άρον από τα McDonalds – αφού δεν βρίσκαμε κάτι άλλο- με έναν μώλωπα «να” με το συμπάθειο στο αυτί της μικρής μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της να ανέβει σε ένα σκαμπό)

Για να μην μακρηγορώ, καταλήξαμε στον τελευταίο όροφο του El Corte Igles για μια.. gourmet experience (όπως διαφήμιζε) η οποία ήταν .. gourmet μόνο ως προς το κόστος..

Και μια φωτό από τη θέα από εκεί ψηλά..

Τη θερμοκρασία κάτω δεξιά την είδατε ε?? ήταν το σκ που στην Αθήνα έκανε καύσωνα σχεδόν! (και δεν θα έλεγα ότι είμασταν και πολύ έτοιμοι ενδυματολογικά γι’ αυτό 🙂

Η πρώτη μέρα ήταν λίγο.. «άκυρη” αλλά..τι να κάνεις.. it could be worse! Οι επόμενες μέρες ήταν σαφώς καλύτερες!

Day 2

Σάββατο πρωί, αφού πήραμε το πρωινό στο σπίτι φύγαμε για το ζωολογικό κήπο! (είπαμε kid-friendly trip!) Πήραμε το μετρό (η στάση ήταν έξω από το σπίτι που νοικιάσαμε), αλλάξαμε 2 γραμμές, ανεβήκαμε-κατεβήκαμε σκάλες, περπατήσαμε 1κμ από τη στάση του μετρό μέχρι το ζωολογικό κήπο και τελικά φτάσαμε!

  • Tip 1: είχαμε αγοράσει μεταχειρισμένο και ελαφρύ καρότσι για τη μεταφορά της μικρής (εναλλακτικά μπορείτε να νοικιάσετε απλά το κόστος της «εγγύησης” που φάνηκε μεγάλο) Παρ’ όλα αυτά, κουράστηκε να ανεβοκατεβαίνει σκαλιά!
  • Tip 2: στην επιστροφή πήραμε ταξί και το κόστος ήταν 14 ευρώ! (αν ήξερα ότι ήταν μόνο τόσο θα παίρναμε εξαρχής για να αποφύγουμε την ταλαιπωρία!
  • Tip 3: κλείστε τα εισιτήρια on-line 2-3 μέρες νωρίτερα για να τα βρείτε φθηνότερα. Εμείς επειδή δεν ξέραμε ακριβώς πότε θα πάμε (ο καιρός ήταν περίεργος) το αποφασίσαμε μία μέρα πριν και δεν έδινε έκπτωση (αποφάσισα λοιπόν να τα αγοράσω από το ταμείο και ευτυχώς γιατί πηγαίνοντας εκεί ένα ζευγάρι Ισπανών μας έδωσαν ένα εκπτωτικό κουπόνι -20% που τους περίσσευε! – συνεννοηθήκαμε σε άπταιστα ισπανικά αυτοί-αγγλικά εγώ 🙂 )

Ο ζωολογικός κήπος της Μαδρίτης (αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι τα ζώα είναι φυλακισμένα και πιθανώς ταλαιπωρημένα, μερικά ίσως και ..στοιβαγμένα) είναι πολύ όμορφος και καταπράσινος!

Έχει να νοικιάσεις «αυτοκινητάκια”-καρότσια για να κάθεται μέσα το παιδί και εσυ να βάλεις πάνω τα πράγματα σου για να μπορείς να περιηγηθείς άνετα στον κήπο, αρκετά ζώα -βλέπε παγώνια, πάπιες, πουλιά- κυκλοφορούν ελεύθερα τριγύρω/πάνω σου, και υπάρχουν αρκετές παιδικές χαρές και εστιατόρια/καφέ.

 

 

Φάγαμε στο εστιατόρια του ζωολογικού κήπου – ευτυχώς εκτός από burger είχε και ζυμαρικά- και το μεσημέρι-απόγευμα επιστρέψαμε στο σπίτι για ξεκούραση. Η μικρή παρακολούθησε καμιά ώρα βιντεάκια στο youtube στη smart tv που είχε το δωμάτιο (χλιδή, ξεκουραστήκαμε λίγο, ναι, χρειάζεται και αυτό 😉 ) και στις 6 παρά, πήγα μόνη μου στο μουσείο Prado για ένα ..φιλοτεχνικό απόγευμα.

Το αρχικό πλάνο ήταν να πάμε στο μουσείο όλοι μαζί αλλά.. τελικά δεν μας «βγήκε”. Λίγο η κούραση όλη μέρα, λίγο ότι δεν είχε κοιμηθεί αρκετά το βράδυ, με αποθάρρυναν από να την πάρω μαζί μου αν και ήθελα πάρα πολύ να της κάνω ένα tour 😉

Επίσης το αρχικό πλάνο ήταν να πάμε την ώρα που έχει δωρεάν είσοδο (18.00-20.00 Δευτ-Σαβ & 17.00-19.00 Κυρ) (έτσι ώστε σε περίπτωση που η μικρή αφηνιάσει στο.. 10λεπτο να μην πάνε «άκυρα” τα εισιτήρια) Τελικά πήγα μόνη μου αλλά πάλι τις «δωρεάν” ώρες. Η ουρά ήταν αρκετών μέτρων (αν έχετε πάει ποτέ στο εξωτερικό σε μουσεία κλπ θα καταλάβετε για ..πόσα μέτρα μιλάω!) αλλά στο μισάωρο είχα μπει μέσα.

Για να περιηγηθώ στην έκθεση πήρα audioguide αλλά αν θέλετε μια σύντομη και περιεκτική ξενάγηση μπορείτε να βρείτε στο site του μουσείου πρόταση για επίσκεψη σε μία ώρα, σε 2 ώρες κοκ (κάτι που σκεφτόμουν να ακολουθήσω αν ερχόταν μαζί μου και η μικρή)

Δυστυχώς οι φωτογραφίες μέσα στον μουσείο δεν επιτρέπονται οπότε αρκέστηκα σε εξωτερικές μόνο λήψεις. Μου έκανε πάντως εντύπωση (αρνητική) γιατί στα περισσότερα μουσεία, επιτρέπονται. Τους πίνακες του του Ελ Γκρέκο, Γκόγια, ΒελάσκεζΜπος, Τιτσιάνο  κλπ που εκτίθενται  μπορείς να τους βρεις αμέσως αν ψάξεις στο ιντερνετ, που το θεωρώ ..χαζό να μην μπορείς να βγάλεις μια φωτό για ιδιωτική χρήση..

Το μέγεθος των πινάκων μου έκανε εντύπωση – δεν είχα αίσθηση ότι είναι τόσο μεγάλοι! Το μουσείο έχει πολύ μεγάλη συλλογή και είναι δύσκολο να την επισκεφτείς ολόκληρη και να δώσεις την απαιτούμενη προσοχή σε κάθε πίνακα οπότε επικεντρώθηκα στους γνωστούς που ανέφερα παραπάνω. Αυτόν που δεν ήξερα και μου έκανε εντύπωση ήταν ο Μπος και ο πίνακας του The garden of early delights (aka Ο κήπος των επίγειων απολάυσεων). Μου φάνηκε πολύ.. .προχώ για ζωγράφο του μεσαίωνα!

Με την επιστροφή μου στο σπίτι αναχωρήσαμε για Plaza Mayor! 😉 (non-stop! 😉 ) Τη συγκεκριμένη μέρα είχαν στήσει παιχνίδια.. βίνταζ να το πω.. δεν ξέρω.. πάντως το παρακάτω είναι ένα καρουσέλ που είχαν με «παλιά” μεταφορικά μέσα.

Βγαίνοντας από την πλατεία, βολτάραμε στην κλειστή αγορά το Mercado de San Miguel.


Μπορείς εκεί να διαλέξεις από μια μεγάλη ποικιλία τάπας, γλυκών κλπ κλπ, και να πιεις το ποτό σου στη μπάρα.

Φυσικά γίνεται ο κακός χαμός. Καθόλου kids-friendly τουλάχιστο το βραδάκι, οπότε μία που μπήκαμε μία που βγήκαμε.!

Και φυσικά η κατάληξη της ημέρας ήταν σε μια.. σοκολατερί για να φάμε τα γνωστά chocolatas con churros!

 

#eating #churros #chocolataconchurros

A post shared by @ chez_daph on

To be continued… 😉

Διάβασε εδώ το δεύτερο μέρος…

 

Related Post