3α γενέθλια για τη μικρή μου και θέμα τι άλλο από την αγαπημένη της Πέππα!

Τα γενέθλια προγραμματίστηκαν για Κυριακή πρωί και νομίζω ήταν η καλύτερη επιλογή μέρας και ώρας (αν εξαιρέσεις ότι η ..αρχική φορά δεν μας «βγήκε» λόγω ασθένειας της μικρής και επαναπρογραμματίστηκε για 2 βδομάδες μετά)

Το πρωινό της Κυριακής είναι τέλειος χρόνος για γενέθλια γιατί η μαμά, εγώ δηλαδή, προλαβαίνει να καθαρίσει-ταχτοποιήσει-μαγειρέψει-κάνει μπάνιο το Σάββατο και την Κυριακή ξυπνάει ξεκούραστη, λέμε τώρα, και περιμένει τους καλεσμένους! Τα παιδιά έχουν ξυπνήσει πριν λίγο και είναι ξεκούραστα – δηλαδή δεν τσιρίζουν όλη την ώρα, λέμε τώρα, και τρώνε τα γλυκά τους νορμάλ ώρα, και όχι βραδιάτικα για να ανέβει η ενέργεια τους στα ύψη και να μην κοιμούνται μετά. Οι δε γονείς, έχουν μία έξοδο για Κυριακή πρωί γιατί τι άλλο να κάνεις τα παιδιά στο σπίτι το χειμώνα για να μην βαριούνται! Άρα όλοι ικανοποιημένοι! 🙂

Για διακόσμηση, φτιάξαμε με τη μικρή -εγώ έκοβα αυτή κόλλαγε- το παραπάνω σπιτάκι της Πέππα με χαρτόνια κανσόν για να το κρεμάσουμε πάνω από το τραπέζι. Και βάλαμε σημαιάκια από Jumbo σχεδόν ..παντού 🙂 Είναι ωραία, χρωματιστα, πολλά, φθηνά (1ευρώ τα 10 μέτρα!), ελαφριά και στερεώνονται με απλό σελοτέιπ ακόμη και στο ταβάνι!

Το μενού είχε.. ξεκινήσει με κανα δυο πιάτα ακόμη αλλά.. τηρώντας την παράδοση ότι δεν προλαβαίνω τόσα, τελικά δεν γίνανε.

Οπότε κατέληξα στα εξής:

Γλυκά:

  • Κέικ
  • Τσουρέκι
  • Μπουγάτσα Άκη (Πετρετζίκη βεβαίως, είναι τέλεια και εύκολη!)

Αλμυρά:

  • Σουβλάκια με κεφτεδάκι-κασέρι-ντομάτα-αγγούρι
  • Φέτες μπαγκέτας με φιλαδέλφια-σολομό-άνηθο
  • τυροπιτάκια
  • κοτόπιτα
  • πίτσα

(η φωτογραφία είναι με μέρος του μπουφέ γιατί προκειμένου να είναι ζεστά τα πιάτα, τα έβγαζα σε δόσεις 🙂 )

Η τούρτα  (βλέπε πρώτη φωτό) ήταν ένα μιξ από 2 τούρτες 😉 Το παντεσπάνι από τις αγαπημένες μου κερασόπιτες,  ενώ η γέμιση και το.. περίβλημα από τον Άκη κλασσικά 🙂

Επέλεξα, σύμφωνα με τη συνταγή να διακοσμήσω την τούρτα με αμυγδαλόπστα – μάρτζιπαν και όχι με ζαχαρόπαστα, αφενός γιατί έχει τη μισή ζάχαρη και αφετέρου γιατί το αμύδγαλο δίνει πολύ ωραία γεύση στην τούρτα.

Η τούρτα βγήκε σχετικά ελαφριά, χωρίς σοκολάτες και μους που έχουν οι περισσότερες και μου άρεσε πολύ! (οκ, δεν είμαι και πολύ της σοκολάτας εξάλλου). Αμυγδαλόπαστα έβαλα μόνο από πάνω ενώ η σαντιγί ήταν χτυπημένη κρέμα γάλακτος με λίγη ζάχαρη.

Τέλος, με 10 περίπου παιδιά στο σπίτι πρέπει να σκεφτείς διάφορα να τα απασχολήσεις… στα πρώτα γενέθλια είχα κολλήσει 4 χαρτόνια κανσόν και είχα φτιάξει σπιτάκια, δεντράκια κλπ για να χρωματίσουν και να βάλουν αυτοκόλλητα.

Σ’ αυτά, λόγω Πέππα βλέπε νερόλακους, τους εβαλα να παίξουν κάτι σαν μουσικές καρέκλες σε νερόλακους 😉 Τι ακριβώς?

Επειδή οι μουσικές καρέκλες είναι σε πλήθος όσα και τα παιδιά -1, φαντάστηκα θα είχαμε …κλάμματα αν κάποιο δεν προλάβαινε να καθίσει (για να μην αναφερθώ σε σπρωξίματα και χτυπήματα)

Οπότε έφτιαξα νερόλακους- μουσικές θέσεις για όλους. Κάθε νερόλακος είχε πάνω του μια φωτογραφία από την οικογένεια και τους φίλους της Πέππα. Όσο έπαιζε η μουσική τα παιδιά χοροπηδούσαν από νερόλακος σε νερόλακο και όταν σταματούσε η μουσική (που έπαιζε από ένα μουσικό πιανάκι) κάθε παιδάκι καθόταν πάνω σε έναν. Από ένα πουγκί έβγαζα τυχαία (στην αρχή, συγκεκριμένα μετά για να κερδίσουν όλοι έστω και μια φορά! 🙂 ) μία φωτογραφία ενός πεππο-ήρωα. Όποιος καθόταν στον αντίστοιχο νερόλακο κέρδιζε ένα αυτοκολλητάκι! Έγινε λίγο ο χαμός με τα πιτσιρίκια να τρέχουν και να τσιρίζουν αλλά ήταν τόσο χαρούμενα!

Άντε και του χρόνου! 🙂